فقط یک ساعت تا پایان این سال عجیب باقی مونده...
لحظه شماری میکنی برای سال جدید...
1سال گذشت ولی به اندازه ی 10سال به تجربیاتت اضافه شد....
اخلاق و طرز فکرت/ نگاهت به خیلی چیزها 180درجه عوض شد....
چیزهایی به چشمت دیدی که فکر نمی کنی برات تکرار شدنی باشه!
و ریشه ی همه ی مشکلات :اشتباهاتی نابخردانه از سوی خودت که غیر قابل جبرانه...
خیلی چیزهات فدا شد(که ای کاش نمیشد) ولی حداقل مطمئنی که خیلیاش دیگه واست درس میشه...فقط باید قول بدی در آینده تکرارشون نکنی
1 اشتباهی میکنی که دست خودته ولی بازخوردی که از محیط میگیری دیگه دست تو نیست...
ولی خیلی چیزها یاد گرفتی
یاد گرفتی که هیچ چیز سیاه سیاه یا سفید سفید نیست...
یاد گرفتی اگه احترام و اعتماد میخوای: غرور و تکبّر همیشه بهتر از تواضع و فروتنیه...
یاد گرفتی که خیلی از انتظاراتی که از دیگران داری عاقلانه نیست....
یاد گرفتی که آدم ها از آنچه در ظاهرشون دیده میشه کثیفترند...
یاد گرفتی که آدم ها صرفا اون چیزی نیستن که تو میخوای باشن....
یاد گرفتی همیشه از جایی ضربه میخوری که نه خودت و نه اطرافیانت بتونن باور کنن...
حالا میفهمی ((من از بیگانگان هرگز ننالم-----------که با من هرچه کرد آن آشنا کرد)) یعنی چی...
ولی 1 پیشرفت هایی هم داشتی:
تونستی تمرین کنی 8ماه به همه دروغ بگی....
تویی که ادّعای صداقت داشتی تونستی 8ماه مشکلاتت رو با دروغ پنهان کنی....
تونستی یاد بگیری که دیگه آنی به هرچیزی واکنش نشون ندی...
تونستی یاد بگیری اینقدر قشنگ خودت رو تزیین کنی که هیچکس نتونه دل شکسته ات رو ببینه....شاید دیدن ولی هیچ نظر درستی در مورد دلیلش ندارن...
حالا یاد گرفتی که آبروی رفته دیگه برنمیگرده (چه به حق رفته باشه و چه با تهمت)
یادگرفتی که آخر آخر آخرش خودتی و خودتی و خودت...رو هیچ چیز حساب نکن...
ولی به یاد داشته باش همچنان باید خوبی کنی (نه به خاطر دیگران که فقط برای خودت)!!!
باید خوبی کنی چون خودت حس بهتری داری (نه به خاطر مردم و خداشون و بهشت و جهنمشون....که فقط برای حفظ ذات خودت)
آره خوب باش ولی منتظز تلافی و اجر و بازخورد (+) نباش...
منتظر هیچی نباش...خوب باش خودت باش ولی بدون هچگونه چشمداشتی برای قدردانی دیگران...
حرف مردم هست ................همیشه هست.........دروغه که بگی برات اهمیت نداره ولی باید بفهمی که کاری از دست تو ساخته نیست...
حس های مردم هم دست تو نیست:
اگر صادق بودنت رو به پای حماقت بنویسند/خوبی کردن بی حدت رو به پای نیاز و ضعف/بخششت رو به پای نفهمی و فراموشکاریت/ و دوستی های بی ریات با همه کس رو به پای .....
حسادت دیگران-کنجکاوی دیگران-فکرهای کثیف دیگران دست تو نیست ولی کاملا روت تاثیر داره...باید تحملت رو بالا ببری.....همین
و بدون: این که هیچکس حتی نمیتونه فکرش رو هم بکنه که به چی فکر میکنی برد توئه....(یعنی موفّق بودی)
سال نو میشه تو هم نو میشی...میتونی خیلی چیزها رو از اوّل شروع کنی و خیلی چیزها که ارزشش رو دارند ادامه بدی:شرافت-صداقت و ===========>رفاقت!
سربلند باشی دوست خوب من...
لحظه شماری میکنی برای سال جدید...
1سال گذشت ولی به اندازه ی 10سال به تجربیاتت اضافه شد....
اخلاق و طرز فکرت/ نگاهت به خیلی چیزها 180درجه عوض شد....
چیزهایی به چشمت دیدی که فکر نمی کنی برات تکرار شدنی باشه!
و ریشه ی همه ی مشکلات :اشتباهاتی نابخردانه از سوی خودت که غیر قابل جبرانه...
خیلی چیزهات فدا شد(که ای کاش نمیشد) ولی حداقل مطمئنی که خیلیاش دیگه واست درس میشه...فقط باید قول بدی در آینده تکرارشون نکنی
1 اشتباهی میکنی که دست خودته ولی بازخوردی که از محیط میگیری دیگه دست تو نیست...
ولی خیلی چیزها یاد گرفتی
یاد گرفتی که هیچ چیز سیاه سیاه یا سفید سفید نیست...
یاد گرفتی اگه احترام و اعتماد میخوای: غرور و تکبّر همیشه بهتر از تواضع و فروتنیه...
یاد گرفتی که خیلی از انتظاراتی که از دیگران داری عاقلانه نیست....
یاد گرفتی که آدم ها از آنچه در ظاهرشون دیده میشه کثیفترند...
یاد گرفتی که آدم ها صرفا اون چیزی نیستن که تو میخوای باشن....
یاد گرفتی همیشه از جایی ضربه میخوری که نه خودت و نه اطرافیانت بتونن باور کنن...
حالا میفهمی ((من از بیگانگان هرگز ننالم-----------که با من هرچه کرد آن آشنا کرد)) یعنی چی...
ولی 1 پیشرفت هایی هم داشتی:
تونستی تمرین کنی 8ماه به همه دروغ بگی....
تویی که ادّعای صداقت داشتی تونستی 8ماه مشکلاتت رو با دروغ پنهان کنی....
تونستی یاد بگیری که دیگه آنی به هرچیزی واکنش نشون ندی...
تونستی یاد بگیری اینقدر قشنگ خودت رو تزیین کنی که هیچکس نتونه دل شکسته ات رو ببینه....شاید دیدن ولی هیچ نظر درستی در مورد دلیلش ندارن...
حالا یاد گرفتی که آبروی رفته دیگه برنمیگرده (چه به حق رفته باشه و چه با تهمت)
یادگرفتی که آخر آخر آخرش خودتی و خودتی و خودت...رو هیچ چیز حساب نکن...
ولی به یاد داشته باش همچنان باید خوبی کنی (نه به خاطر دیگران که فقط برای خودت)!!!
باید خوبی کنی چون خودت حس بهتری داری (نه به خاطر مردم و خداشون و بهشت و جهنمشون....که فقط برای حفظ ذات خودت)
آره خوب باش ولی منتظز تلافی و اجر و بازخورد (+) نباش...
منتظر هیچی نباش...خوب باش خودت باش ولی بدون هچگونه چشمداشتی برای قدردانی دیگران...
حرف مردم هست ................همیشه هست.........دروغه که بگی برات اهمیت نداره ولی باید بفهمی که کاری از دست تو ساخته نیست...
حس های مردم هم دست تو نیست:
اگر صادق بودنت رو به پای حماقت بنویسند/خوبی کردن بی حدت رو به پای نیاز و ضعف/بخششت رو به پای نفهمی و فراموشکاریت/ و دوستی های بی ریات با همه کس رو به پای .....
حسادت دیگران-کنجکاوی دیگران-فکرهای کثیف دیگران دست تو نیست ولی کاملا روت تاثیر داره...باید تحملت رو بالا ببری.....همین
و بدون: این که هیچکس حتی نمیتونه فکرش رو هم بکنه که به چی فکر میکنی برد توئه....(یعنی موفّق بودی)
سال نو میشه تو هم نو میشی...میتونی خیلی چیزها رو از اوّل شروع کنی و خیلی چیزها که ارزشش رو دارند ادامه بدی:شرافت-صداقت و ===========>رفاقت!
سربلند باشی دوست خوب من...
+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام اسفند ۱۳۹۱ ساعت 14:34 توسط m7
|
ﻣﺤﻮ ﻣﯿﮑﻨﻦ (((((:
